Metoda PNF

PNF (torowanie nerwowo-mięśniowe) jest koncepcją leczenia zaburzeń funkcji narządu ruchu, szeroko stosowaną w rehabilitacji neurologicznej i ortopedycznej. Metoda polega na indywidualnej pracy fizjoterapeuty z pacjentem. Terapeuta określa stopień trudności w wykonaniu różnych czynności życia codziennego i planuje terapię ukierunkowaną na cel, który pacjent chce osiągnąć.

W trakcie terapii stosowane są techniki wykorzystujące oporowane przez terapeutę ćwiczenia z wykorzystaniem zdrowych i silnych regionów organizmu pacjenta w celu odpowiedniej stymulacji zajętego obszaru, jak również bezpośredni trening chorego regionu dla odbudowania propriocepcji (orientacja w zakresie ułożenia części własnego ciała w przestrzeni bez patrzenia bazująca na informacjach z receptorów-proprioceptorów ulokowanych w ścięgnach, mięśniach i więzadłach naszego organizmu), siły mięśniowej oraz zdolności do efektywnej pracy koncentrycznej, izometrycznej i ekscentrycznej mięśni.

Terapeuta wykorzystuje rezerwy tkwiące w organizmie pacjenta i motywuje go do działania w walce z zaistniałą niepełnosprawnością.

Metodę opracowali niemiecki neurofizjolog dr Herman Kabat wraz z fizjoterapeutką Maggie Knott.